Ik zie je, omdat ik mezelf eindelijk heb leren zien.

Waarom ik dit doe

Ik fotografeer al jaren, eerst als hobby en de laatste tijd ook concerten en evenementen. Toen ik in 2025 na tien jaar mijn job verloor, gooide dat alles overhoop. Maar het opende ook de deur naar iets dat al die tijd sluimerde: fotografie werd een echte keuze. Het duurde even voor ik wist wat ik ermee wilde doen. Boudoir was de eerste plek waar mijn eigen verhaal en mijn camera samenkwamen.

Ik ben namelijk zelf lang gebukt gegaan onder complexen en een laag zelfbeeld. Jarenlang was ik niet mezelf, tot ik stap voor stap de weg terugvond naar wie ik nu ben. En ik hou van die vrouw. Die weg was niet recht en niet makkelijk, maar ze bracht me hier: op een plek waar ik andere vrouwen mag laten zien hoe mooi ze zijn, precies zoals ze zijn.

Vandaag kijk ik verder dan boudoir. Ik fotografeer ook zwangerschappen en gewone dagen bij gezinnen thuis, op een documentaire manier. Eigenlijk is het dezelfde blik: ik zoek niet naar perfect, maar naar echt. Een buik die elke week wat groeit. Kinderen die door het beeld rennen. Een keuken vol ontbijtrommel. Dat is het leven, en dat verdient het om bewaard te worden.

Je hoeft niet te wachten tot je “perfect” bent om van jezelf te houden. Of om voor mijn lens te komen staan.

Wat je bij mij niet zal vinden

Geen gladgestreken huid, geen zware retouche, geen geposeerde glimlach uit een handboek. Je hoeft ook niet netjes in de lens te kijken. Soms vraag ik je om even stil te blijven zitten of je hoofd te draaien, omdat het licht net mooi valt. De rest mag gewoon gebeuren.

Wat wel

Ik werk vanuit het idee van Kintsugi, de Japanse kunst waarbij gebarsten keramiek met goud wordt hersteld. De breuk wordt niet verstopt, ze wordt net zichtbaar gemaakt. Zo kijk ik ook naar jouw littekens, vormen en sporen van het leven. Het zijn geen gebreken om weg te werken, maar delen van je verhaal.

Voor boudoir heb je geen lingerie nodig (al mag het wel). Voor een zwangerschap of een day in the life hoef je je huis niet op te ruimen. Jij, in het beste licht, dat is genoeg.

Ik fotografeer in mijn studio in Deurne of bij jou thuis. Gezinnen fotografeer ik altijd thuis, want daar speelt jullie leven zich af.

Een vrouw met kort donker haar die glimlacht, gekleed in een zwart T-shirt en spijkerbroek, met meerdere sieraden en tattoos, zittend tegen een witte muur.
charlotte fraussen stelt zich voor als boudoir fotografe met een zwart wit foto in haar fotostudio in deurne

Over echt gesproken

Sinds een paar jaar staat mijn leven op zijn kop, op de goeie manier. Ik verhuisde van het platteland naar de stad en kreeg er in één klap een gezin met vier pluskinderen bij. Een enorme aanpassing, maar eentje waar ik met beide voeten en heel mijn hart in gesprongen ben.

In de zomer van 2026 trouwde ik met de liefde van mijn leven. We leerden elkaar dertig jaar geleden kennen, verloren elkaar een jaar of 28 uit het oog en kwamen elkaar in 2024 weer tegen. Daarna ging het snel. De trouw zelf verliep, heel toepasselijk, compleet chaotisch: we stonden aan het verkeerde gebouw, hadden geen fatsoenlijke outfit voorzien en trokken die ochtend gewoon iets uit de kast. We kwamen tien minuten te laat aan. Typisch wij, met enkel ons tweetjes en de kids erbij.

Het was niet perfect, en net daardoor was het perfect. Dat soort momenten, rommelig en echt, met de mensen die ertoe doen, bewaar ik het liefst. Voor mezelf, en vandaag ook voor jou.

CHACHO (Sja-sjoo)

STUDIO CHACHO dankt zijn naam aan mijn koosnaam uit mijn kindertijd. Charlotte werd Chacho, en zo noemen mijn nichtjes, tantes, ouders, de kinderen van vrienden en mijn pluskinderen me nog altijd. Het voelde dan ook heel vanzelfsprekend om die naam mee te nemen naar de studio.

Naast de camera...

…Fotografeer ik graag nog iets heel anders: de live concerten van de band van mijn man. Compleet ander werk dan boudoir, en ik vind het even leuk.

…Vind je me thuis, tijdens een wandeling, of op een terrasje meestal terug met onze hond Flor naast me, een mix uit Griekenland met het rustigste, vriendelijkste karakter dat je je kan voorstellen. Hij wordt door iedereen die hem ontmoet meteen graag gezien.

…Ga ik het liefst op reis met onze camperbus, zonder veel plan, gewoon rijden waar de weg ons brengt. Dat gevoel van vrijheid is voor mij onbetaalbaar.

…En hou ik van échte connecties, geen smalltalk, maar diepgaande gesprekken met mensen.

Ik ben een open boek, met een gezonde dosis droge humor en een groot hart voor jouw verhaal.