Ik zie je, omdat ik mezelf eindelijk heb leren zien.

Laten we eerlijk zijn: de weg naar zelfacceptatie is geen rechte lijn. Ik kan het weten, want ik heb zo’n beetje elke afslag en doodlopende weg wel gezien. Pas na een flinke dosis ups en downs (het soort dat je 'menselijk' houdt, zullen we maar zeggen) ben ik op een punt gekomen waar ik oprecht kan zeggen: ik hou van wie ik ben, inclusief dit lichaam dat me overal brengt.

Pas op mijn 42ste viel alles op zijn plek. Ik kwam de liefde van mijn leven tegen, die ik eigenlijk 27 jaar geleden al kende, maar blijkbaar hadden we even een kwart eeuw nodig om 'er klaar voor te zijn'. Ineens kreeg ik er niet alleen een fantastische partner bij, maar ook een bonusgezin van vier kinderen en een heleboel gezellige chaos.

Waarom ik dit doe? Omdat ik die kracht die ik nu voel, aan jou wil doorgeven. Ik wil je laten zien dat je niet hoeft te wachten tot je "perfect" bent om van jezelf te houden. Je bent het nú al waard. Mijn missie is om jou door mijn lens te laten kijken en je te laten ervaren hoe prachtig en krachtig je bent, zonder filters en zonder excuses.